ஏமி கார்மைக்கேல் (Amy Carmichael) in Tamil

 ஏமி கார்மைக்கேல் (Amy Carmichael)

ஏமி கார்மைக்கேல் அயர்லாந்தில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் 1867 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 16 ஆம் தேதி ”டேவிட் கார்மைக்கேல்-கேத்திரின்” தம்பதியினருக்கு முதல் மகளாக பிறந்தார். போதகரின் மகளான ஏமி கார்மைக்கேல் தனது 13வது வயதில் இயேசு கிறிஸ்துவை தனது சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டார். தன் சிறு வயதிலேயே ஏமி கார்மைக்கேலுக்கு தன் சகோதரனின் கண்களைப்போல தன்னுடைய பழுப்பு நிற கண்களும் நீல நிறமாக மாற வேண்டும் என ஜெபித்தார். ஆனால் அது அவருக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தைத் தந்தது.

ஏமி கார்மைகல் தனது 18 வயதில் தன் தகப்பனாரை இழந்தார். அதன்பின் குடும்பத்தில் கடும் பண நெருக்கடி ஏற்பட்டதால் பெல்ஃபாஸ்ட் என்ற இடத்திற்கு குடி பெயர்ந்தனர். ஏமி கார்மைக்கேல் சேரிகளில் உள்ள பெண்களோடு இணைந்து தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்தார். பின்னர் கேஸ்விக் என்ற ஒரு இயக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். இதில் வாழ்க்கையின் நிலை மற்றும் கடவுளின் அன்பை கற்றுக்கொடுத்தார். ஒரு நாள் “திரு.மூடி” என்பவரின் செய்தியின் மூலம் ஆண்டவருக்காக உண்மையாக தன்னை அர்பணித்தார்.

1892ல் ஏமி கார்மைகல் 24 வயதான போது கேஸ்விக் குழுவிலிருந்து மிஷனெரியாக ஜப்பான் சென்றார். அங்குள்ள மொழியை கற்றுக்கொள்ள மிகவும் கஷ்டத்தை அனுபவித்தார். 15 மாதங்களுக்கு பிறகு இலங்கை சென்றார். அங்கு அவருக்கு உடல்நிலை பாதிப்பு ஏற்பட்டதால் மீண்டும் இங்கிலாந்துக்கு திரும்பினார்.

இங்கிலாந்து சென்ற ஏமி கார்மைக்கேல் ஒராண்டுக்குப் பிறகு இந்தியாவிற்கு வந்தார். தனது 28ம் வயதில் தனது சரீர பலவீனம் மற்றும் குழப்பங்களால் சோர்வுற்று நம்பிக்கையற்ற நிலையில் சென்னை வந்தார்.

இங்கிலாந்து திருச்சபை, இந்திய ஊழியத்திற்காக அவரைத் தெரிந்தெடுத்து அனுப்பி வைத்தது.

1895-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 9-ம் தேதி ஊழியர் ஏமி கார்மைக்கேல் இந்திய மண்ணில் தமது காலடியை பதித்தார். திருநெல்வேலியில் ஊழியம் செய்து வந்த மிஷனரி போதகர்.தாமஸ் வாக்கர், தமிழில் நல்ல புலமை உடையவராகக் காணப்பட்டார்.

நீங்கள் திருநெல்வேலிக்கு வந்தால், உங்களுக்கு நானே தமிழ் கற்றுத் தருகிறேன் என்றார். ஏமிக்கு இந்த ஆலோசனையும் அழைப்பும் அதிக மகிழ்ச்சியை அளித்தது. தமிழ் படிப்பதற்காக சிறிது நாட்களில் திருநெல்வேலி வந்து சேர்ந்தார்.ஏமிக்கு இருந்த ஊழிய வாஞ்சையால் அவர் விரைவில் தமிழ் மொழியைப் படித்துவிடத் துடித்தார்.ஏமி கார்மைக்கேல் தமிழ்மொழியை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் படித்து வந்தார்.

Amy Carmichael

போதகர்.தாமஸ் வாக்கர் தனது மாவட்டத் தலைவர் பதவியை விட்டு நேரடியாக கிராம ஊழியத்தில் ஈடுபடப் புறப்பட்டார்.பண்ணைவிளையைத் தமது ஊழியத்தளமாக வைத்துக் கொண்டு 1897 –ம் ஆண்டு ஊழியத்தைத் தொடங்கினார். இந்தக் கிராம ஊழியத்தில் உதவிக்கு வருமாறு அவர் ஊழியர் ஏமியையும் அழைத்தார். இந்த அழைப்பை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொண்டார் ஏமி.

போதகர்.தாமஸ் வாக்கர், ஏமியை தங்கச்சி தங்கச்சி என்று அழைக்க ஏமி போதகர்.தாமஸ் வாக்கரை, அண்ணாச்சி அண்ணாச்சி என்று அழைக்க தமிழ் மக்களிடையே ஊழியம் வேரூன்றத் தொடங்கியது. பண்ணைவிளை பங்களா, தலைமையகமாக இயங்கினது.

எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ் என்று துடிப்புடன் இருந்த ஏமி, ஊழியத்திற்கு ஏற்றபடி தமது உடையையும் மாற்றிக் கொண்டார். தழையத் தழைய சேலைகட்டி தமிழ்ப்பெண்ணாகவே காணப்பட்டார். பண்ணைவிளை வட்டார தமிழ்ப் பெண்கள் இதை வரவேற்றார்கள். அவர்கள் ஏமியை அம்மா.. என்று அன்பொழுக அழைத்தார்கள்.

அம்மா ஏமி கார்மைக்கல் அவர்களுடைய ஊழியம் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து ஒளி வீசத் தொடங்கினது. அம்மாவைச் சுற்றி எப்பொழுதும் ஒரு கூட்டம் பெண்கள் இருந்து வந்தார்கள்.

இந்த பெண்கள் கூட்டம், நட்சத்திரக் கூட்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்தக் கூட்டத்தில், லேயாள், செல்லமுத்து, பொன்னம்மாள் இப்படி பலர் இருந்தார்கள். பண்ணைவிளை வட்டார மக்கள் அம்மாவை முயல் மிஸி என்றும், பிள்ளை பிடிக்கிற மிஸி என்றும் அழைத்தார்கள்.

போதகர்.தாமஸ் வாக்கர் தம்பதியும்,அம்மா ஏமி கார்மைக்கேலும் முடிவைத்தானேந்தல் கிராமத்தில் முகாமிட்டிருந்தார்கள். “கூட்டத்தில் ஒரு பதினொரு வயது சிறுமி. அவள் பெயர் அருளாயி. அவள் பார்வை, சேலையணிந்து அருளோவியமாக நின்று கொண்டிருந்த அம்மா மேல் அப்படியே நிற்கிறது. “ஆண்டவரே ! நான் உம்முடைய பிள்ளை, என்னை நீர் அந்தப் புடவை கட்டிய அம்மாவிடம் கொண்டு சேர்த்து விடும்” என்று ஜெபித்தாள்.அருளாயி சிறுமியாக இருந்ததால் அவளைத் தங்களுடன் வைத்துக்கொள்வதில் பல பிரச்சனைகள் ஏற்பட்டன. சிறிது நாட்களில் அவளது பெற்றோரின் சம்மதத்துடன் ஏமி கார்மைக்கேலிடம் சேர்ந்துகொண்டாள்.அவளைத்தொடர்ந்து அவளது தங்கை புஷ்பம்மாளும் வந்து சேர்ந்தாள்.

அந்த நாட்களில் அழகிய பெண் குழந்தைகளைக் கோயில்களுக்கு விற்பனை செய்யும் வழக்கம் இருந்தது. சில குடும்பங்களில் நோய்,பிரச்சனை,போரட்டங்கள் ஏற்படும்போது குடும்பத்தில் ஒரு பெண்குழந்தையைக் கோயில்களுக்குக் காணிக்கையாக வழங்கும் வழக்கமும் இருந்தது. கணவனால் கைவிடப்பட்ட அல்லது கணவனை இழந்த பெண்கள், தங்கள் குழந்தைகளை வளர்க்கப் போதிய வசதி இல்லாமல் போகும் போது, தங்கள் குழந்தைகளை கோயில்களுக்கு விற்று வந்தார்கள்.

இவ்வாறு விற்பனை செய்யப்படும் பெண்கள் கோயிலில் பாட வேண்டும், நடனமாட வேண்டும்,பூஜைக்கு உதவ வேண்டும்.அந்த அழகிய சிறுமிகளை கோயில் பூசாரிகளும், ஊர் பெரிய மனிதர்களும், சின்ன வயதிலிருந்தே தவறான வழிகளில் பயன்படுத்தி வந்தனர். இந்நிலையில் தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த ப்ரீனா என்ற ஏழுவயதுச் சிறுமியும் ஒருத்தியும் விற்கப்பட்டாள். அவள் பெருங்குளத்தில் கோயில் பெண்களிடம் இருக்கும் போது எப்படியோ தப்பியோடி ஏமி அம்மாவுடன் சேர்ந்துவிட்டாள்.

அம்மாவும் ப்ரீனாவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டார்கள். கிறிஸ்துவின் அன்பு அவர்களை நிறைத்தது.ஏமி அம்மா அவர்கள்,அவளைக் கட்டி அணைத்து மடியில் தூக்கி வைத்து முத்தமிட்டார்கள். ப்ரீனா அம்மாவைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டாள். அம்மாவுக்கும் ப்ரீனாவுக்கும் இடையில் அன்று மலர்ந்த அன்பு, இறுதி வரையிலும் நறுமணம் பரப்பி நின்றது.

வஞ்சகமான ஒநாய்களிடமிருந்து ப்ரீனா தப்பி வந்து, அம்மாவிடம் அடைக்கலம் தேடிக் கொண்டதிலிருந்து,ஏமி அம்மாவின் அன்பு உள்ளம் ப்ரீனாவைப் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான சிறுமிகளின் அவல நிலையை எண்ணி, எண்ணி காயப்பட்டு, கனத்துப் போயிருந்தது.ஏமி அம்மாவின் மனக் கண்கள் முன்பு கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் ஆண்டவராகிய இயேசுகிறிஸ்துதரிசனமானார். பச்சிளம் குழந்தைகள் வலுக்கட்டாயமாகப் பாவப் படுகுழிக்குள் தள்ளப்படுவதைத் தடுத்தே தீர வேண்டும். அவர்களுக்கு அடைக்கலம் அளித்தே தீரவேண்டும் என்று ஏமி அம்மா உறுதி ஏற்றார்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், கெளன்ட் டோனா என்ற ஜெர்மானியப் பிரபு ஒருவர், தென்னிந்திய ஊழியங்களுக்கு நன்கொடைகளை வாரி வழங்கி வந்தார். 1824ம் ஆண்டில் இவர் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் கிறிஸ்துவ ஆலயம் ஒன்றினைக் கட்ட நிதி உதவி வழங்கினார்.இதனால் அங்கு ஒரு ஆலயம் கட்டப்பட்டது.

ஆலயத்தைச் சுற்றியுள்ள அந்தக் கிராமம் அவர் பெயரால் டோனாவூர் என்றழைக்கப்பட்டது! கர்த்தரின் ஆசீர்வாதத்தால் டோனாவூரில் இருந்த ஒரு குடும்பம் ஒன்று, பத்து, நூறு என்று நாளுக்கு நாள் பெருகி வந்தது!

இந்நிலையில் 1912ம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 18ம் தேதி.ஏமி அம்மாவின் உள்ளத்தில் ஒரு தனி இடத்தைப் பெற்றிருந்த லல்லா என்ற சிறுமி, திடீரென்று நோய்வாய்ப்பட்டாள்.ஏமி அம்மா அவளை அணைத்தவாறு பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்.

அவளுடைய செய்கையில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது.சுற்றியிருந்த ஏமி அம்மா, பொன்னம்மாள், மேபல் வேட் இவர்களைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தாள் லல்லா. அவர்களைத் தனித்தனியே முத்தமிட முயன்றாள். எங்கோ புறப்படுகிறவளைப் போலக் காணப்பட்டாள்.ஆம் ஒரு நொடியில் அவள் ஆண்டவரின் கரத்தினுள் இருந்தாள்.

ஆகஸ்டு மாதத்தில் இன்னுமொரு அதிர்ச்சி ! நற்செய்திப் பணிக்காக மசூலிப்பட்டினம் சென்றிருந்த போதகர்.தாமஸ் வாக்கர் அவர்கள், கடுமையான வயிற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டார்.

ஆகஸ்டு 24ம் தேதி போதகர்.தாமஸ் வாக்கர் அவர்கள் தமது ஒட்டத்தை, ஊழியத்தை முடித்துக் கொண்டார்.

Amy Carmichael

இந்நிலையில், கோவில்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் சிறுமிகளைப் போல, ஒழுக்கமற்ற வாழ்க்கை முறைகளில் ஈடுபடுத்தப்படும் சிறு பையன்களைப் பற்றி கேள்விப்பட்ட ஏமி அம்மா அவர்கள் அவர்களைக்குறித்து பாரம் கொண்டார்.மேலும், நல்ல அழகும், அறிவும், உடற்கட்டும் உள்ள சிறுவர்களை நாடகக் கம்பெனியார் ஏகப்பட்ட விலை கொடுத்து வாங்கி வந்தார்கள். அவ்வப்போது,கோவில் பணிகளுக்கென்றும் சிறுவர்கள் படைக்கப்பட்டார்கள். இந்நிலையில் ஒன்றரை வயது குழந்தைஒன்று ஏமி அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தது.அவனுக்கு “அருள்” என்று ஏமி அம்மா பெயர் சூட்டினார்கள்.அடுத்து ஆறு மாதங்களுக்குள் இரண்டாவது பையனும் வந்தான். இரண்டு – மூன்றானது ! மூன்று முப்பது ஆனது ! முப்பது எழுபது ஆனது…!

முதல் மிஷனரிபர்த்தலோமேயு சீகன்பால்க் (புரோட்டஸ்டான்ட்)

 💝பர்த்தலமேயு சீகன்பால்க்💝

இந்திய புரோட்டஸ்டான்ட் திருச்சபையின் முதல் மிஷனரி


இந்தியாவிற்கு வந்த சீர்திருத்த திருச்சபையின் (புரோட்டஸ்டான்ட்) முதல் மிஷனரிபர்த்தலோமேயு சீகன்பால்க்கின் வாழ்க்கையும் அவ‌ரது அருட்பணியும் பல இந்தியகிறிஸ்தவர்களின் வாழ்வில் பெரும் தாகத்தை ஏற்படுத்தி மிஷனரிப் பணியில் ஆழ்ந்தஅர்ப்பணத்தையும் விரிவான ஈடுபாட்டையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

மிஷனரி அருட்பணியில்அவருக்கிருந்த ஆழ்ந்த அறிவு, இந்திய பக்தியின் சக்தியைக் குறித்து அவருக்கிருந்தநுண்ணறிவு, இந்திய கலாச்சாரத்தைப் பற்றி நுட்பமாக அறிந்து, கனிவாய் செயல்பட்ட விதம்,மிஷனரி அருட்பணி வெற்றி பெற அவர் கையாண்ட செயல்முறைகள்,

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இந்தியா டென்மார்க் குடியமைப்பு ஆளுநராலும் கோப்பின்ஹாகனிலிருந்து மிஷனரிசெயலரால் வந்த எதிர்ப்புகளையும், துன்பங்களையும் அவர் அஞ்சா நெஞ்சுடன் மனந்தளராமல்சந்தித்த விதம் போன்றவை அவரது அரும்பெரும் குணாதிசயங்களில் சில.

மேற்கூறிய அவரதுவாழ்க்கையின் மற்றும் அவராற்றிய மிஷனரிப் பணியின் சிறப்பு அம்சங்களை ஆராய்ந்து நமதுமிஷனரி பணிக்கேற்ப மிக முக்கிய பாடங்ளை அறியலாம்.


பிறப்பும் இளமைப் பருவமும்:


சீகன்பால்க் ஜெர்மனியிலுள்ள பால்நிட்ஸில் 1682- ஆண்து ஜூன் 10-ம் தேதி பிறந்தார். அவரது தந்தை ஒரு பணக்கார தானிய வியாபாரி.

அவருக்கு அநேக வீடுகளும், வேலைக்காரர்களும், வயல்வெளிகளும் இருந்தன. இருப்பினும் சீகன்பால்க்கின் பெற்றோருக்கு உடல்நலம் சரி இல்லாமலிருந்தது.

அவர்களது பராமரிப்பில் வளர்ந்த குழந்தைகள் அனைவரும் பெலவீனமாகவும் நோய்வாய்ப்பட வாய்ப்புகளுடனும் காணப்பட்டனர். சீகன்பால்க் இதற்கு விதி விலக்கல்ல.

(இந்த பெலவீனமான ஊனை தாங்கியவர் கடினமான இந்திய மண்ணில் உழைத்தார் என்பது நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறதல்லவா?). சீகன்பால்க் சரீரத்தில் பெலவீனராயிருந்தும் உயர்ந்த மனத்திறனையும் ஆழ்ந்த ஞானத்தையும் பெற்றிருந்தார்.

சீகன்பாலிற்கு பக்தி நிறைந்த தாயார் இருந்தார்கள். அவர்கள் மரணப்படுக்கையில் கூறின வார்த்தைகள் இவைகளே:

"என் அருமை குழந்தைகளே! திருமறையை ஆராய்ந்து பாருங்கள், அவற்றின் ஒவ்வொரு பக்கங்களையும் என் கண்ணீரால் நனைத்திருக்கின்ற படியால் நீங்கள் அதில் பொக்கிஷத்தைக் காண்பீர்கள்."

சீகன்பால்க் அவ்வார்த்தைகளை மறவாது திருமறையைக் கருத்தாய் கற்று வந்தார். சீகன்பால்க்கின் தாயார் இறந்த இரண்டு வருடத்தில் அவரது தகப்பனாரும் இறந்துவிட்டார்.

இன்னும் ஒரு வருடத்தில் அவரது சகோதரிகளில் ஒருவரும் மரித்துப்போனார்கள். தமது குடும்பத்தில் தொடர்ந்து நிகழ்ந்த இந்த துக்க சாகரம் அவரது மனதையும் தொடர்ந்து பாதித்தது.

விரைவில் திறமையையும் இறை இயலையும் கற்றுக்கொள்ள கல்லூரிச் சேர்ந்தார்.

மனந்திரும்புதலின் அனுபவம்:


பால்னிட்ஸில் லத்தின் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தவுடன் சீகன்பால்க் கோயர்லிட்ஸில் தனது 12-ம் வயதில் உயர்நிலை படிப்பைத் தொடர்ந்தார்.

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நற்செய்தி சார்பான மறைமெய்மை சார்ந்த (Evangelical Mysticism) வட்டத்துக்குள் அறிமுகமானார்.

அவர் திருமறையைத் தொடர்ந்து படித்ததினாலே மறைமெய்மைக் கொள்கையினால் முற்றிலும் இழுக்கப்படாமல் உணர்ச்சி வசப்படும் அனுபவத்துக்கும் வேதாகம அறிவுக்கும் சமநிலைத் தந்து இரண்டையும் தனக்கு முக்கியமானதாய் வைத்திருந்தார்.

நற்செய்தி சார்பான மரைமெய்மை (Mysticism) அனுபவம் அவரை கடவுளைத் தேதும்படிச் செய்து சில மாதங்களுக்குப் பிறகு இரட்சிப்பின் அனுபவத்தைப் பெற உதவியது.

அவருக்குள் ஓர் அற்புதம் நிகந்தது. அதன் விளைவாக அவரது வாழ்வில் அடிப்படை மாற்றம் தோன்றலாயிற்று. இந்த மாற்றத்திற்கு பிறகு சாட்சி பகர உந்துதலும் மிஷனரி அருட்பணியில் ஆர்வமும் அவரில் எழுந்தது.


கல்வியும் மிஷனரிப் பணி ஆயத்தமும்

1703 ல் இறைஇயலில் உயர்கல்வி பெற சீகன்பால்க் ஹாலே பல்கலைகழகம் வந்து சேர்ந்தார்.

பிலிப் ஸ்பென்னர் மற்றும் ஆகஸ்ட் பிராங்கே (August Franகெ) என்பவர்களின் நூற்களால் மிகவும் கவரப்பட்டார்.

நவீன மிஷனரி இயக்கம் தோன்ற காரணமாயிருந்த பக்தி இயக்கத்திற்கு தந்தை என்று அழைக்கப்படுபவர் இந்த ஸ்பென்னர் தான்.

பக்தி இயக்கம் 17ம் நூற்றாண்டில் ஸ்பென்னரால் ஜெர்மனியில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. பிராங்கேயின் முயற்சியால் ஹாலே பல்கலைக்கழகம் பக்தி இயக்கத்தின் கல்வி மையமாகத் திகழ்ந்தது.

ஹாலேயில் கல்வி பயின்ற நாட்களில் சீகன்பால்க் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். தனது சரீர பலவீனத்தைக் குறித்து குறிப்பிடுகையில் "நான் எங்கிருந்தாலும் என் நேசக் சிலுவை என்னைப் பின் தொடருகிறது" என்பார்.

இருப்பினும் அவர் அனுபவித்திருந்த இயேசு அருளிய சுவிசேஷத்தின் பெலன் அவரது எல்லாச் சரீர பெலவீனங்களிலிருந்தும் அவரைத் தூக்கி நிறுத்தியது.

உண்மையிலேயே இறையியல் பயிற்சியின் கடுமையான படிப்பிற்கு ஈடுகொடுக்க அயராது உழைத்தார். பரிசுத்த வேதாகமத்தைச் சலிப்பின்றிப் படித்தார்.

நல்ல முறையில் எபிரேய மொழியைக் கற்றார். மற்றவர்களுக்கு போதிக்கிற தான் ஆகாதவனாகாதபடி தன்னை காத்துக்கொள்ள அனுதினமும் ஜெபித்து தன் வாழ்க்கையைச் சீரமைத்துக் கொண்டார்.

அவருக்கிருந்த சரீர பெலவீனம் அவர் கருணையுடனும் மன பணிவுடனும் வாழ பெருந்துணைப் புரிந்தது.

மிஷனரிப் பணி அழைப்பு:

சீகன்பால்க்கின் இறையல் பயிற்சி நாட்களில் திருச்சபை போதக அருட்பணிக்குப் பல இடங்களிலிருந்து அழைப்புகள் வந்து கொண்டிருந்தன.

ஆனால் மிஷனரி அருட்பணியில் அவர் கொண்டிருந்த பேராவலும் அதற்கு அவர் செய்த அர்ப்பணிப்பும் மற்ற பணிகளின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாது மறுப்பு செய்ய உதவின.

நான்காம் பிரடெரிக் மன்னை தென்னிந்தியக்குடி அமைப்பிற்கு மிஷனரிகளை அனுப்பி கிறிஸ்தவரல்லாதோர் மத்தியில் அருட்பணியாற்றிட பேராவல் கொண்டிருந்தார்.

இளைஞனாய் ஹாலேயில் இறைஇயல் பயின்றுக் கொண்டிருந்த சீகன்பால்கிற்கு மிஷனரி அழைப்பு மன்னர் சார்பில் அளிக்கப்பட்டது.

உண்மையில் இந்த அழைப்பினால் அவர் இறைஇயல் கல்வியை அப்போது தான் ஆரம்பித்திருந்ததாலும் அவரது உடல்நிலை மோசமாயிருந்ததாலும் அவரது வாலிபம் மிஷனரி அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்ள முதலில் தயாராக இல்லை.

அவர் மிஷனரி அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளச் சற்று தயக்கம் காட்டியதற்கு காரணமே அவரால் மிஷனரி பணியை நன் முறையில் நிறைவேற்ற முடியாது என்ற எண்ணமே தவிர அது தீர்வான மறுப்பில்லை.

பின்னர் அந்த அழைப்பை தூர தேசத்தில் அருட்பணி செய்யும் படியாக இறைவனே தந்த அழைப்பாக எண்ணி அதனை ஏற்றுக் கொண்டார்.

சீகன்பால்க்கின் பெயரும் ஹென்றி புளுட்சோவின் பெயரும் டென்மார்க்கிலுள்ள கோப்பனேகனுக்கு அனுப்பப்பட்டது.

அரசாணையின்படி இந்த இரு இறைஇய‌ல் மாண‌வ‌ர்க‌ளும் லூத்த‌ர‌ன் பேராய‌ரால் குரு அபிஷேக‌ம் ப‌ண்ண‌ப்ப‌ட்ட‌‌ன‌ர். பின்னர் அர‌ச‌ குடும்ப‌த்தின‌ர் இவ‌ர்க‌ள் இருவ‌ரையும் சிற‌ப்பு விருந்தின‌ராக‌ அர‌ச‌ மாளிகைக்கு அழைத்த‌ன‌ர்.

அப்போஸ்த‌ல‌ர் ந‌ட‌ப‌டிகளின் நூலின் அடிப்ப‌டையில் ஓர் சிற‌ப்பு செய்தியை ம‌ன்ன‌ரின் குடும்ப‌த்திற்கு சீக‌ன்பால்க் அளித்தார்.

அந்த‌ நாள் முத‌ல் அர‌ச‌ குடும்ப‌த்துட‌ன் மிகுந்த‌ ந‌ட்பு ஏற்ப‌ட்ட‌து. அவ‌ர‌து ம‌ர‌ண‌ம் வ‌ரை அந்த‌ ந‌ட்பு தொட‌ர்ந்த‌து. ப‌ல‌ தேச‌ங்க‌ளைக் குறித்து சிந்தித்த‌ப் பின்ன‌ர் இந்தியாவிற்கு மிஷ‌ன‌ரிக‌ளை அனுப்ப‌ பிர‌டெரிக் ம‌ன்ன‌ர் தீர்மானித்தார்.

புளூட்சோ, சீக‌ன்பால்க்கை விட‌ ச‌ற்று திற‌மை குறைந்த‌வ‌ராக‌யிருந்த‌ப‌டியால் அவ‌ர் பின்ன‌ணியில் தான் செய‌ல்ப‌ட்டார். இருப்பினும் இவ்விருவ‌ரும் ஒன்றுப‌ட்டு ஒரு ந‌ல்ல‌ மிஷ‌ன‌ரி அணியாக‌த் திக‌ழ்ந்த‌ன‌ர்.

த‌ர‌ங்க‌ம்பாடி வ‌ருகை:

இள‌ம் மிஷ‌ன‌ரிக‌ளான‌ சீக‌ன்பால்க்கும் புளுட்சோவும் 1706ம் ஆண்டு ஜூலை 6ம் நாள் த‌மிழ்நாட்டின் காயிதேமில்ல‌த் மாவ‌ட்ட‌த்திலுள்ள‌ த‌ர‌ங்க‌ம்பாடி வ‌ந்து சேர்ந்த‌னர்.

த‌ர‌ங்க‌ம்பாடியில் டென்மார்க் குடிய‌மைப்பு ஆளுந‌ரும் ம‌ற்றும் ஐரோப்பிய‌ போத‌க‌ர்க‌ளும் மிஷ‌ன‌ரிக‌ளுக்கு ந‌ல்வ‌ர‌வு அளிக்க‌வில்லை.

த‌ர‌ங்க‌ம்பாடிக்கு வ‌ர‌ அனும‌தியாம‌ல், மூன்று நாட்க‌ள் க‌ப்ப‌லில் த‌ங்கும் நிர்ப‌ந்த‌த்தை ஆளுந‌ர் ஏற்ப‌டுத்தினார்.

ப‌ட்ட‌ண‌த்திற்குள் வ‌ந்த‌ பிற‌கும் ச‌ந்தைவெளியில் ப‌ல‌ம‌ணிநேர‌ம் கொளுத்தும் வெயிலில் அதிகாரிக‌ளால் கைவிட‌ப்ப‌ட்ட‌ நிலையில் எங்கே த‌ங்குவ‌தென‌ திகைத்து நின்ற‌ன‌ர். அவ‌ர்க‌ளை யாரும் ச‌ட்டை ப‌ண்ண‌வில்லை.

அனைத்து சூழ்நிலைக‌ளும் அவ‌ர்க‌ளுக்கு எதிராய் செய‌ல்ப‌ட்ட‌ன‌. டென்மார்க் அர‌ச‌னால் அனுப்ப‌ப்ப‌ட்ட‌ ஒற்ற‌ர்க‌ள் என்று ம‌க்க‌ள் இவ‌ர்க‌ளை ச‌ந்தேகிக்க‌லாயின‌ர்.

ஆனால் அதைரிய‌ப்ப‌டாது இந்தியாவில் சீர்திருத்த‌ திருச்ச‌பை முத‌ல் மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் அனைத்து பிர‌ச்ச‌னைக‌ளையும் துன்ப‌ங்க‌ளையும் ச‌கித்த‌ன‌ர்.

பின்ன‌ர் அடிமைக‌ளாக‌ எண்ண‌ப்ப‌ட‌ இந்திய‌ ஏழை எளிய‌ ம‌க்க‌ள் வாழும் ப‌குதியில் சென்று த‌ங்கின‌ர். ம‌னித‌னால் கைவிட‌ப்ப‌ட்டும் தேவ‌னால் நெகிழ‌ப்ப‌ட‌வில்லை.


இந்த‌ கொடூர‌ எதிர்ப்புக‌ள் ம‌த்தியிலும் த‌ன‌து அருட்ப‌ணியாள‌ருக்கு உத‌வி செய்ய‌ ஆண்ட‌வ‌ர் ஆய‌த்த‌ப்ப‌டுத்தி வைத்திருந்தார்.

அவ‌ர்க‌ள் ப‌ட‌கிலிருந்த‌போது முத‌லிய‌ப்பா என்ற‌ இந்திய‌ இளைஞ‌ன் அவ‌ர்களுக்கு உத‌வியாயிருக்க‌ முன் வ‌ந்தான்.

அத்துட‌ன் இராணுவ‌த்தில் ப‌ணியாற்றிய‌ ஜெர்மானிய‌ ப‌டைவீர‌ர் அவ‌ருக்கு ப‌க்க‌ப‌ல‌மும் ப‌ண‌ உத‌வியும் அளிக்க‌ முன் வ‌ந்த‌ன‌ர். விரைவில் வெகு விம‌ரிசையாக‌ சீக‌ன்பால்க் த‌ன் மிஷ‌ன‌ரிப்ப‌ணியை ஆர‌ம்பித்தார்.


இந்திய குழந்தைகளுக்கு தங்கும் வசதி கொண்ட பள்ளிகூடம் நிறுவினார்:

இந்திய அடிமைகளோடு மிஷனரிகள் வாழ்ந்தபடியால், அவர்கள் மத்தியில் தங்கள் முதல் அருட்பணியை ஆரம்பித்தனர்.

குடியமைப்பில் வாழ்ந்த ஐரோப்பியர்களின் இல்லங்களில் பணியாற்றிய இம்மக்களின் ஏழ்மை சீக‌ன்பால்க்கை மிகவும் ஈர்த்தது.

முதல் மிஷனரிப் பள்ளி இந்த அடிமை மக்களின் குழ்ந்தைகளுக்காக ஆரம்பமாயிற்று. ஜெர்மானியில் பிராங்கே என்பவரின் மாதிரியைப் பின்பற்றி அநாதை குழந்தை காப்பகத்தை ஏற்படுத்தினார்.

இந்த அடிமைக் குழந்தைகளை அவர்களது ஐரோப்பிய காப்பாளரிடம் கிரயம் கொடுத்து வாங்கி பின்பு திருமுழுக்கு கொடுத்து கிறிஸ்தவ நெறிப்படி வளர்ந்து வந்தார்.

இந்த இளஞ் சிறுவர்களுக்கு கல்வி புகட்டி, பயிற்சி அளித்து வருங்கால நற்செய்திப் பணிக்கு பயன்பதுத்த வேண்டும் என்பதே அவர் திட்டம்.


இந்திய கிறிஸ்தவர்களுக்காக கட்டிய முதல் ஆலயம்:

இந்திய திருச்சபையின் எதிர்காலத்தைக் குறித்து பெரும் எதிர்பார்ப்பு சீக‌ன்பால்க்குக்கு இருந்தது.

அவரது அருட்பணி பலனளித்து 1707-ல் ஆண்டு மே 12-ம் நாள் போர்த்துகீசிய மொழி பேசும் 5 இந்தியர்கள் இயேசுவை இரட்சகராக அறிக்கைப் பண்ணி, திருமுழுக்குப் பெற்று இயேசுவில் தங்களுக்கிருந்த மகிழ்ச்சியை அறிக்கையிட்டனர்.

விரைவில் தங்களுக்கென ஒரு ஆலயம் கட்ட வேண்தியதின் தேவையை உண்ர்ந்தனர். அவர்கள் ஐரோப்பியர் ஆலயங்களில் உட்காரத் தயங்கினர்.

இந்தியருக்கென தனி ஆலயம் அமைக்கும் திட்டத்தை வெகுவாய் ஆட்சேபித்து, ஆலயம் கட்ட இடம் தர ஐரோப்பிய ஆளுநர் மறுத்தார்.

இருப்பினும் ஆதரவு இல்லாமையால் ஆலயம் கட்டும் திட்டம் நின்று விடவில்லை. விரைவிலேயே ஓர் இடம் கிடைத்து ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது.

ஆலயம் கட்ட பணம் குறைவு பட்ட போது மிஷனரிகள் தங்கள் சம்பளத்தில் பகுதியை கொடுத்தும் ஸ்தல மக்கள் உதவி செய்தும் ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.

1707-ம் ஆண்டு 14-ம் நாள் இந்திய கிறிஸ்தவர்கள் பேரானந்திக்க ஆலயம் பிரதிஷ்டைச் செய்யப்பட்டது.

பின்னர் கிறிஸ்தவர்கள் பெருகிய போது இந்த ஆலயம் புதுப்பிக்கப்பட்டு புது எருசலேம் என்ற பேராலயமாக 1717-ம் ஆண்டு பிரதிஷ்டைச் செய்யப்பட்டது. இதுவே இன்றும் லூத்தரன் திருச்சபையினரால் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது.


கிராமத்தாருக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கப்பட்டது:

கிறிஸ்தவரல்லாத இந்தியர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்பதில் சீகன்பால்கிற்கு மிகுந்த ஆவலும் வாஞ்சையும் இருந்தது.

இவர்கள் எவ்வித பயமும் கவலையுமின்றி தங்கள் இறைவணக்கத்தைச் செய்து வந்தனர்.

இவர்களுக்கு நற்செய்தியை திறம்பத அறிவிக்க தமிழ் மொழியையும் மக்களின் கலாச்சாரத்தையும் சீகன்பால்க் கற்றறிருந்து அவர்களின் உணர்வுகளையும் கண்ணோட்டத்தையும் நன்கு புரிந்து கொண்டார்.

சீகன்பால்க் தனது நேரத்தை மொழி கற்றல், திருமறை மொழியாக்கம், குழந்தைகள் காப்பகம் மற்றும் பள்ளியை பராமரிதல் போன்றவற்றிற்கு செலவழித்ததோடு தூர இடங்களில் காணப்பட்ட கிராமங்களுக்கும் சென்று நற்செய்தியை பிரசங்கிக்கவும் செய்தார்.

சென்னைக்கும் கடலூருக்கும் அவர் விஜயம் செய்தபோது கிராமங்களைச் சந்தித்து வழியில் நற்செய்தியை பிரசங்கித்து வந்தார்.

நற்செய்தியை அந்தணர்களோடு விவரித்தும் தாழ்ந்த ஜாதியினருக்கு அறிவித்தும் வந்தார். போதுமான ஆன்மீக வழிநடத்துதல் இல்லாமலிருந்த கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியிலும் தனது அருட்பணியைச் செய்தார்.


திருமறைத் தமிழாக்கம்:

திருமறைத் தமிழாக்கம் சீகன்பால்க் தமிழ் திருச்சபைக்கு ஆற்றிய முக்கிய தொண்டாக கருதப்படுகின்றது. மிகக்குறுகிய காலத்தில் கற்பதற்கு கடினமான தமிழ் மொழியை பிழையறக் கற்று பண்டிதரானார்.

விரைவில் திருமறையைக் தமிழில் மொழியாக்கம் பணியைத் துவங்கினார். ரோமன் கத்தோலிக்கர்களால் உருவாக்கிய தமிழ் பதங்களைக் கொண்ட அகராதியை அவர் பயன்படுத்தினார்.

புதிய ஏற்பாட்டு தமிழாக்கம் நிறைவுப்பெற்று 1713 ல் அச்சடிக்கப்பட்டது. பழைய ஏற்பாடும் ரூத் புத்தகம் வரை அவர் மொழிப் பெயர்த்திருந்தார்.

பின்னர் வந்த மிஷனரிகள் மீதமுள்ள நூற்களை முடித்து முழு திருமறையையும் தமிழில் தந்தனர். இந்த மொழியாக்கம் பெப்பிரிஸியஸ் என்பவரால் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டது. இவ்விதமாக இந்திய மொழிகளில் தமிழ்மொழி தான் முதன் முறையில் திருமறையை பெறும் வாய்ப்பை பெற்றது.

தமிழ் இலக்கண நூல் பதிக்கப்பட்டது:


சீக‌ன்பால்க் மொழியாற்ற‌ல் பெற்ற‌வ‌ராயிருந்தார். அவ‌ர் இந்தியா வ‌ந்த‌ ஒரு வ‌ருட‌த்திலேயே த‌ள‌ர்ப‌ட‌மாய் த‌மிழைப் பேசிய‌தைக் க‌ண்ட‌ த‌மிழ‌ர் மெய்சிலிர்த்த‌ன‌ர்.

ந‌ல்ல‌ த‌மிழ் ஆசிரிய‌ர்க‌ளின் நூற்க‌ளை அனுதின‌மும் ப‌டித்தார். ந‌ல்ல‌ ஆழ்ந்த‌ வாக்கிய‌ அமைப்புக‌ளை ம‌றுப‌டியும் ப‌டித்து ம‌ன‌தில் ப‌தித்துக்கொண்டார்.

ஒரே வார்த்தையையோ ஒரே உச்ச‌ரிப்பையோ ப‌ல‌முறைச் சொல்ல‌ அவ‌ர் அலுத்த‌தே இல்லை. இந்த‌ அய‌ராது உழைப்பின் உய‌ர்வாக‌ த‌மிழில் இல‌க்க‌ண‌ நூலை அவ‌ர் த‌யாரிக்க‌ முடிந்த‌து.

அவ‌ர் ஹாலே ப‌ட்ட‌ண‌த்தில் 1715 ல் ஆண்டு இந்த‌ இல‌க்க‌ண‌ நூல் அச்ச‌க‌ப் ப‌ணியை நேர‌டியாக‌ க‌ண்காணித்தார். இப்ப‌டி த‌மிழ் மொழிக்கு பெருந்தொண்டாற்றி வ‌ருங்கால‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் த‌மிழ் மொழியை எளிதில் க‌ற்க‌ பெரிதும் உத‌வி புரிந்தார்.

திரும‌றைக் க‌ல்லூரி நிறுவ‌ப்ப‌ட்ட‌து:

சீக‌ன்பால்க் தொலைத் தூர‌ப் பார்வையுட‌ன் எதிர்கால‌த்தை நினைவிற் கொண்டு வ‌ருங்கால‌ திருச்ச‌பைத் த‌லைமைத் துவ‌த்திற்காக‌ இந்திய‌ கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ள் ப‌யிற்றுவிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ வேண்டுமென‌ உண‌ர்ந்தார்.

இந்த‌ த‌ரிச‌ன‌த்துட‌ன் எட்டுப்பேரைக் கொண்டு 1716 ல் த‌ர‌ங்க‌ம்பாடியில் தான் முத‌ன் முத‌லில் இந்தியாவில் சீர்திருத்த‌ திருச்ச‌பை இறையிய‌லை இந்தியாவில் புக‌ட்டிய‌து.

அநேக‌ர் கிராம‌ ந‌ற்செய்தி ம‌ற்றும் போத‌க‌ அருட்ப‌ணிக்காக‌ இங்கு ப‌யிற்றுவிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌ர். இப்பயிற்சிக்காக‌ த‌மிழ் திருச்ச‌பையை சேர்ந்த‌ ம‌க்க‌ளை மிக‌க் க‌வ‌ன‌த்துட‌னும் பொறுப்புட‌னும் தெரிந்தெடுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து குறிப்பிட‌த்த‌க்க‌தாகும்.

பின்ன‌ர் வ‌ந்த‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ளும் சீக‌ன்பால்க்கினால் ஏற்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்ட‌ ப‌யிற்சி முறைக‌ளைக் கையாண்ட‌ன‌ர்.

இத‌ன் விளைவாக 1733 ம் ஆண்டிலேயே இந்து ம‌த‌த்திலிருந்து கிறிஸ்த‌வ‌ரான‌ ஆரோன் என்ப‌வ‌ர் த‌மிழ் லுத்த‌ர‌ன் திருச்ச‌பையின் முத‌ல் போத‌க‌ராய் போத‌காபிஷேக‌ம் செய்ய‌ப்ப‌ட்டார்.

இந்திய‌ கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ளை அருட்ப‌ணிக்காக‌ ப‌யிற்றுவிக்க‌ ஒரு மிஷ‌ன‌ரிக்கு த‌னிப் பொறுப்பு கொடுக்க‌ப்ப‌ட்டு ஒதுக்க‌ப்ப‌ட‌ வேண்டுமென்று சீக‌ன்பால்க் மிஷ‌ன் த‌லைமைக்கு ப‌ரிந்துரையும் செய்தார்.

இளைஞ‌ர்க‌ளுக்கு ப‌யிற்சிப் ப‌ள்ளி துவ‌ங்க‌ப்ப‌ட்ட‌து:


தொல‌தூர‌ நோக்கோடு வாலிப‌ர்க‌ளை ஆசிரிய‌ப் ப‌ணிக்கும் போத‌க‌ப் ப‌ணிக்கும் சீக‌ன்பால்க் ப‌யிற்றுவித்தார்.

இந்த‌ நோக்க‌த்திற்காக‌ கிறிஸ்த‌வ‌ வாலிப‌ர்க‌ள் த‌ங்க‌ள் இல்ல‌ங்க‌ளிலிருந்து பிரித்தெடுக்க‌ப்ப‌ட்டு காப்ப‌க‌ங்க‌ளில் த‌ங்க‌ வைத்து க‌ல்வியும் ப‌யிற்சியும் அளிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌ர்.

இந்த‌ வாலிப‌ர்க‌ளுக்கு உண‌வு, உறைவிட‌ம், உடுக்க‌ துணிக‌ள் கொடுத்து ப‌யிற்சி அளிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.

திருச்ச‌பைக‌ளிலும் பாட‌க‌ சாலைக‌ளிலும் இவ‌ர்க‌ளுக்கு வேலைவாய்ப்பு த‌ர‌ப்ப‌ட்ட‌து. ஏனையோருக்கு குடிய‌மைப்பு நிர்வாக‌த்தில் உய‌ர்ப‌த‌வி த‌ர‌ப்ப‌ட்டு பொருளாதார‌ தாழ்வு நிலையிலிருந்த‌ கிறிஸ்த‌வ‌ குடும்ப‌ங்க‌ள் ப‌ராம‌ரிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌.

இல‌க்கிய‌ப் ப‌ணி வ‌ள‌ர்ச்சி அடைத‌ல்:

1713 ம் ஆண்டு ஹாலே ப‌ல்க‌லைக்க‌ழ‌க‌த்திலிருந்து மூன்று எழுத்து வ‌டிவ‌மைப்பும் அச்சு இய‌ந்திர‌மும்மிஷ‌ன‌ரிப்ப‌ணிக்கென‌ த‌மிழ‌க‌த்திற்கு அனுப்பி வைக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.

த‌மிழ் எழுத்துக்க‌ளைக் கொண்ட‌ ஒரு அச்ச‌க‌த‌தைபிராங்கே உருவாக்கியிருந்தார். இறுதியில் ஆங்கில‌ எழுத்துக்க‌ளைக் கொண்ட‌ அச்ச‌க‌மும் அச்சுத்தாளுட‌ன் வ‌ந்துசேர்ந்த‌து.

இந்த‌ வ‌ச‌திக‌ளைக் கொண்டு த‌மிழ் இல‌க்கிய‌ப் ப‌ணி வெகுவாய் விரிவுப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்ட‌து. பாமாலை நூல்,பாடல் நூல் தமிழாக்கம் செய்து அச்சிடப்பட்டது.

ஜெபப்புத்தகமும், தியானப்புத்தகங்களும் பின்னை மொழியாக்கம்பெற்று அச்சிடப்பட்டு, இவ்விலக்கியங்கள் தமிழ் பேசும் மக்கள் வாழும் பகுதியில் விரிவான முறையில்விநியோகிக்கப்பட்டது.

கடலூர், சென்னை மற்றும் இலங்கைக்கு அருட்பணி விரிவு செய்தல்:


சீகன்பால்க் டென்மார்க் குடியமைப்போடு தன் அருட்பணியை முடித்துவிடாது தன் பரந்த நோக்கோடும் ஆழ்ந்தபாரத்தோடும் நற்செய்தி இதுவரை எட்டாத மற்ற இடங்களுக்கும் தனது பணியை விரிவு செய்து கொண்டார்.

சென்னை மாநகருக்கும் அண்டை நகரமாகிய கடலூருக்கும் அடிக்கடி பயணம் மேற்கொண்டுகிறிஸ்தவல்லாதவருக்கு நற்செய்தியை பிரசங்கித்தும் ரோமன் கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களுக்கு தேவையானஆன்மீக போதனைகள் தந்தும் வந்தார்.

இலங்கையில் அருட்பணிக்கான வாய்ப்புகளை கண்டறியுமாறு அங்கும்அவர் விஜயம் செய்தார். அங்கு வாழ்ந்த ஜெர்மானியர்களுக்கு போதக விசாரணைத் தர திட்டம் வகுத்தார்.

ஆனால்இந்த திட்டங்கள் பின் வந்த மிஷனரிகளால் தான் நிறைவேற்ற முடிந்தது. இவ்விதமாக தமிழகத்தின் பலபகுதிகளிலும் இலங்கையிலும் ஆரம்பித்து வைத்த அருட்பணி பின்னர் ஏனைய மிஷனரிகளால் விரிவானமுறையில் செயல்படுத்தபட அனுகூலமாயிருந்தது.

சீகன்பால்க் சிறையிலிடப்ப‌டுதல்:


டென்மார்க் குடியமைப்பின் ஆளுநராகிய ஹாஸியஸ் மிஷனரிகளை ஒடுக்கும் எண்ணத்துடன் கோட்டையில்தன்னை வந்து சந்திக்குமாறு 1701 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் சீகன்பால்க்கை அழைத்தார்.

அவரை அழைத்து வரஇராணுவம் மிஷனரி இல்லத்தை நோக்கி விரைந்தது. முழங்காலினின்று சீகன்பால்க் ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தபடியால் பல மணி நேரம் இராணுவத்தினர் காத்திருக்க வேண்டியதாயிற்று.

பொறுமையிழந்த இராணுவ தளபதிஅவரை சபித்து ஜெபத்தை நிறுத்த வைத்து தன்னோடு அழைத்துச் சென்றான்.

ஆளுநர் ஹாஸியிஸ் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்பவராகவும் நீதிபதியாகவும் செயல்பட்டார். சீகன்பால்க்கிற்குவிரோதமாக எந்த சாட்சியும் நிறுத்தப்படவோ விசாரிக்க‌ப்ப‌ட‌வோ இல்லை.

அவ‌ரை கேட்ட‌போது இயேசுகிறிஸ்துவைப் போன்று அமைதியாய் இருந்தார். இறுதியாக‌ அவ‌ரைக் கைது செய்து சிறையில‌டைக்க‌ ஹாஸிய‌ஸ்உத்த‌ர‌விட்டார்.

மிக‌வும் கொடூர‌மாக‌ வெப்ப‌மிகுந்த‌ அறையில் சீக‌ன்பால்க் சிறைவைக்க‌ப்ப‌ட்டார். அவ‌ர‌து சிறைக் கோட்டை ச‌மைய‌ல‌றைக்கு அடுத்து அமைக்க‌ப்ப‌ட்டு ச‌மைய‌ல‌றை வெப்ப‌மும் சூரிய‌ வெப்ப‌மும் அவ‌ரை வெகுவாய்வாட்டிய‌து.

அவ‌ர‌து ச‌க‌ மிஷ‌ன‌ரியாகிய‌ புளூட்சோ அவ‌ரை ச‌ந்திக்க‌ அனும‌திக்க‌ப்ப‌ட‌வில்லை. எழுத‌ பேனாவும் காகித‌மும் கூட‌ அவ‌ருக்கு ம‌றுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌தால் அவ‌ர் த‌ன‌து திரும‌றை த‌மிழாக்க‌த்தை தொட‌ர‌முடியாம‌ற் போயிற்று.

அமைதியினால் அவ‌ர‌து மிஷ‌ன‌ரிப் ப‌ணி பார‌மும் வாஞ்சையும் அவிக்க‌ப்ப‌ட‌வும், த‌னிமையின் கொடுமையும்கொடும் வெப்ப‌மும் அவ‌ர் உட‌லிலிருந்த‌ நோய் எதிர்ப்பு த‌ன்மையையும் பெல‌னையும் முற்றிலும் அழித்துபோட‌வும் எதிரிக‌ள் ச‌தி செய்த‌ன‌ர்.

இருப்பினும் புளுட்சோவைப் போல் சீக‌ன்பால்க்கும் துவ‌ண்டு போகாதும‌ன‌தைரிய‌த்துட‌ன் பாட‌லாலும் ஜெப‌த்தாலும் சிறையைத் தூய்மைப்ப‌டுத்தினார்.

இத‌ன் கார‌ண‌மாக‌ ம‌க்க‌ள் திர‌ள் ஹாஸிய‌ஸ்ஸிற்கு எதிராக‌ எழும்பிய‌தால் சிறைத‌ண்ட‌னையை நீண்ட‌நாள் அவ‌ர் நீடிக்க‌ முடிய‌வில்லை.

சீக‌ன்பால்க்கின் மேல் பொதும‌க்க‌ள் வைத்திருந்த‌ பாச‌ம், ம‌திப்பு, ம‌ரியாதைக்குஅள‌வில்லை. 1709 ம் ஆண்டு மார்ச் 26 ம் நாள் நான்கு மாத‌ சிறைவாச‌த்தின் பிற‌கு சீக‌ன்பால்க் விடுத‌லைச்செய்ய‌ப்ப‌ட்டார்.

சிறையிலிருந்து வெளிவ‌ந்த‌வுட‌ன் ப‌ல‌ மாறுத‌ல்க‌ள் ஏற்ப‌ட்ட‌ன‌. சிறையில் அவ‌ர் அனுப‌வித்த‌பாடுக‌ள் தேவ‌ன் அவ‌ருக்கு ந‌ன்‌மை ப‌ய‌க்கும்ப‌டி செய்தார். அவ‌ர் பொதும‌க்க‌ளின் மிகுந்த‌ ம‌ரியாதைக்குரிய‌வ‌ரானார்.


திரும‌ண‌மும் குடும்ப‌ வாழ்வும்:


ப‌த்து வ‌ருட‌ங்க‌ள் இந்திய‌வில் அருட்ப‌ணி செய்த‌பின் சீக‌ன்பால்க் விடுமுறைக்கு ஐரோப்பா சென்றார். அங்குடென்மார்க் ம‌ன்ன‌ரை ச‌ந்தித்து த‌ன‌து வ‌ருங்கால‌ மிஷ‌ன‌ரி ப‌ணித்திட்ட‌ங்க‌ளை விவ‌ரித்து தேவையான‌ ஆத‌ர‌வைக்கோரினார்.

அவ‌ரும் ஐரோப்பாவில் இந்திய‌ அருட்ப‌ணிக்காக‌ ஒரு பெரும் ப‌ண‌த்தொகையைத் திர‌ட்டினார்.

ஹாலே ப‌ல்க‌லைக்க‌ழ‌க‌த்திற்கு அவ‌ர் விஜ‌ய‌ம் செய்த‌போது ம‌ரியா டார‌த்தி என்ற‌ இள‌ம் பெண்ணை ச‌ந்தித்தார்.

ம‌ரியாவின் க‌ல‌க‌ல‌வென்ற‌ சிரித்த‌ முக‌ அழ‌கும் ந‌ற்குண‌மும் அவ‌ரை வெகுவாய்க் க‌வ‌ர்ந்த‌ன‌. ம‌ரியாவும் சீக‌ல்பால்க்கை விரும்பி த‌ன‌து விருப்ப‌த்தை தெரிவிக்க‌ விரைவில் திரும‌ண‌ம் 1715 ம் ஆண்டு டிச‌ம்ப‌ரில் ந‌டைபெற்ற‌து.

திரும‌ண‌ம் ஆன‌தும் இருவ‌ரும் ஹால‌ந்து ம‌ற்றும் இங்கிலாந்து வ‌ழியாக‌ இந்தியாவுக்கு ப‌ய‌ண‌ம்மேற்கொண்டு 1716 ம் ஆண்டு ஆக‌ஸ்ட் மாத‌ம் சென்னை வ‌ந்து சேர்ந்த‌ன‌ர்.

அவ்விருவ‌ருக்கும் இந்திய‌ ம‌க்க‌ளின்அன்பான‌ வ‌ர‌வேற்பு காத்திருந்த‌து. த‌மிழ் ம‌க‌ளீர் த‌ங்க‌ள் பிர‌ச்ச‌னைக‌ளை மிஷ‌ன‌ரியின் ம‌னைவியிட‌ம் த‌ய‌க்க‌மின்றிப‌கிர்ந்து ஆலோச‌னைப் பெற்ற‌ன‌ர்.

இவ்வித‌ம் இருவ‌ரும் ஒரு அணியாக‌ ம‌ற்ற‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் குடும்ப‌ங்க‌ளோடு சிற‌ப்புமிக்க‌ அருட்ப‌ணியாற்றி வ‌ந்த‌ன‌ர்.

கிறிஸ்டிய‌ன் வென்ட் (Christian Went) என்ற‌ செய‌ல‌ரின் த‌லைமையில் இய‌ங்கிய‌ மிஷ‌ன் நிர்வாக‌க் குழு மிஷ‌ன‌ரிக‌ளின்ந‌டைமுற‌க்கு க‌ட்டுப்பாடுக‌ளைக் கொண்டு வ‌ந்த‌து.


அப்போஸ்த‌ல‌ர்க‌ளின் கால‌த்தைப் போன்று மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் எந்த‌ பொருள் உத‌வியுமின்றி நாடெங்கிலும்சுற்றித்திரிந்து பிர‌ச‌ங்கித்து அருட்ப‌ணியாற்ற‌ வேண்டும். மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் குடும்பமாக‌ ஓர் இட‌த்தில் த‌ங்கிஅருட்ப‌ணியாற்ற‌ கூடாது.

புதிதாக‌ கிறிஸ்த‌வ‌ரானோர் த‌ங்க‌ளை திருச்ச‌பையாக‌ அமைத்துக்கொண்டு த‌ங்க‌ள் சொந்த‌ செல‌வில் ஆல‌ய‌ம் ம‌ற்றும் பாட‌சாலைக‌ள் க‌ட்ட‌ வேண்டும்.

சுற்றித்திரிந்து பிர‌ச‌ங்கிக்க‌ வேண்டிய‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் ஆல‌ய‌ம் க‌ட்டுத‌ல், ப‌ள்ளிக‌ள் நிறுவித்த‌ல் போன்ற‌ காரிய‌ங்க‌ளில் ஈடுப‌ட‌க்கூடாது.

இப்ப‌டி த‌வ‌றாக‌ எடுத்த‌ முடிவுக‌ள் மிஷ‌ன‌ரிக‌ளுக்கும் மிஷ‌ன் செயல‌ருக்கும் இடையில் பெரும் நெருக்க‌டியைஉருவாக்கிற்று.

த‌ர‌ங்க‌ம்பாடியில் ந‌ல்ல‌ வீடுக‌ளில் மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் குடும்ப‌மாக‌ வாழ்வ‌து, துற‌வியாய் வாழ்ந்த‌ செய‌ல‌ருக்கு அறுவ‌றுப்பாய்த் தோன்றிற்று,

விலைவாசி உய‌ர்வினால் மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் த‌ங்க‌ளுக்கு கிடைத்த‌ ப‌ண‌உத‌வி குடும்ப‌ செல‌வுக‌ளை கொண்டு ச‌ந்திக்க‌ முடியாது போன‌து இவ‌ருக்கு கோப‌த்தை மூட்டின‌து.

ப‌ல‌ மிஷ‌ன‌ரிப் ப‌ணித்திட்ட‌ங்க‌ளிலும் அத‌ன் செய‌ல் முறையிலும் சீக‌ன்பால்க் ஓர் முன்னோடி மிஷ‌ன‌ரியாக‌த்திக‌ழ்ந்தார்.

அஞ்சாநெஞ்ச‌த்துட‌ன் த‌ன‌க்கு முன் அறிவிக்காம‌ல் மாற்றிய‌ மிஷ‌ன் நிர்வாக‌க் குழுவின் கொள்கைக‌ளைக் குறித்து ச‌ட்டை செய்யாம‌ல் மிஷ‌ன‌ரி ஊழிய‌த்தின் ப‌ரிமாண‌த்தை விரிவாக்கினார்.

இப்ப‌டியாக‌ ப‌ல‌மிஷ‌ன‌ரி பிர‌ச்ச‌னைக‌ளில் த‌ன‌து அணுகுமுறை ச‌ரியே என்று நிரூபித்தார்.

எதிர்ப்பு மற்றும் துன்புறுத்தலின் மத்தியில் மிஷனரிப் பணி:


பல முன்னோடி மிஷனரிகளைப் போல சீகன்பால்க்கும் புளூட்சோவும் முடிவில்லாக் கஷ்டங்களை அனுபவித்தனர்.

தரங்கம்பாதியிலிருந்த டென்மார்க் சமுதாயத்தாரின் எதிர்ப்பு, பாதிரிகளின் விரோத மனப்பான்மை, மிஷன் நிர்வாககுழுவிற்கும் இவர்களுக்கும் இருந்த கருத்து வேறுபாடு மற்றும் உயர் ஜாதியினரின் எதிர்ப்பும் இவர்களுக்கு அதிக பாடுகளைத் தந்தன.

இருப்பினும் தான் அனுபவித்த பாடுகளின் காரணமாய் தன் அருத்பணியைக் கைவிடவில்லை.

டென்மார்க் ஆளுநரின் ஓயாத துன்புறுத்தலின் போது அவர் காட்டிய அஞ்சாமை, தளராமை நம்மை வியப்பில்ஆழ்த்துகிறது.

இயேசு கிறிஸ்து மேல் சீகன்பால்க் கொண்ட திட நம்பிக்கை, மரிப்பதற்கு ஆயத்தமாயிருக்கும்அவரது அஞ்சாமை, தியாக வாழ்க்கை ஜெர்மனியிலிருந்த நண்பருக்கு அவர் எழுதிய ஓர் கடிதத்திலிருந்துவெளிப்படுகிறது.

"எங்கள் பண இழப்பிற்கு பிறகு ஆளுநரும் அவரது இரகசிய மன்றமும் எங்களுக்கு எதிராகவும் எங்கள்திருச்சபைக்கு விரோதமாகவும் கொடுங்கோலராய் செயல்பட்டு நாங்கள் கட்டியெழுப்பிய அனைத்து பணிகளையும்திருச்சபையையும் அழித்து விடுவதாக பயமுறுத்துகின்றனர்.

இப்படிப்பட்ட நெருக்கடியான நிலைமையில் எங்கள்ஜீவனைக் குறித்த நிச்சயமற்று மிகுந்த மனபாரத்துடன் காணப்பதுகிறோம்.

இருப்பினும் தேவன் எங்களைக்கைவிடாது பரிசுத்த ஆவியானவரைக் கொண்டு எங்களைத் தேற்றி உற்சாகப்படுத்தி சத்தியத்தை எந்தவிதகலக்கமுமின்றி சந்தோஷமாய் அறிவிக்கவும் எங்கள் இரத்தத்தைச் சிந்தி அதனை உறுதிப்படுத்தவும் தயங்காமல்செயல்பத உதவுகிறார்."


மிஷ்னரிப் பணித் திட்ட‌ங்க‌ள்:


பேராய‌ர் ஸ்டீப‌ன் நீல் கிறிஸ்த‌வ‌ மிஷ‌ன் வ‌ர‌லாறு என்ற‌ த‌ன‌து ஆங்கில‌ நூலில் கீழ்காணும் ஐந்து கொள்கைக‌ள்சீக‌ன்பால்க்கின் மிஷ‌ன‌ரி அருட்ப‌ணியில் காண‌முடிகிற‌து என்று கூறுகிறார்.

1. திருச்ச‌பையும் ப‌ள்ளிக்கூட‌மும் இணைந்து செய‌ல்ப‌ட‌ வேண்டும்.


இயேசு கிறிஸ்துவில் விசுவாச‌ம் வைக்கும் அனைவ‌ரும் தேவ‌னுடைய‌ வார்த்தையை (திருமறை)வாசிக்கும் ஆற்ற‌ல் பெற்றிருக்க‌ வேண்டும்.

இத‌ற்கென‌ அனைத்து கிறிஸ்த‌வ‌ரும் (திருச்ச‌பை) ஆர‌ம்ப‌க‌ல்வியாவ‌து ப‌யில‌ வேண்டும். இந்நோக்கோடு ப‌ள்ளிக்கூட‌மும் அநாதைக‌ள் காப்ப‌க‌மும் சீக‌ன்பால்க்கால்ஆர‌ம்பிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.

இந்த‌ முய‌ற்சி முன்னோடி ந‌ட‌வ‌டிக்கையாயிருந்தும் வெற்றியாய் அமைந்த‌து.கிறிஸ்த‌வ‌ இளைஞ‌ர்க‌ளுக்குத் தேவையான‌ ப‌யிற்சித் த‌ந்து திருச்ச‌பையின் ப‌ணியிலும் அர‌சுநிர்வாக‌த்திலும் ப‌ல‌ வேலை வாய்ப்புக‌ள் கிடைக்க‌ச் செய்தார்.

2. கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ள் அனைவ‌ரும் திரும‌றையை வாசிக்க‌ வேண்டுமென்றால் அது அவ‌ர்க‌ள் தாய்மொழியில் கொடுக்க‌ப்ப‌ட‌ வேண்டும்.

தொலைத்தூர‌ பார்வையுட‌ன் புதிய‌ ஏற்பாட்டை த‌மிழாக்க‌ம் செய்து, 1718 ம் ஆண்டு அச்சிட்டு வெளியிட்டார்.ப‌ழைய‌ ஏற்பாட்டிலும் ப‌குதிவ‌ரை மொழியாக்க‌ம் செய்தார்.

மிஷ‌ன‌ரி அருட்ப‌ணிக்கு திரும‌றை மொழியாக்க‌ப்ப‌ணி அடிப்ப‌டையான‌தென்ற‌ உண்மைய‌ பிற்கால‌த்தில் வில்லிய‌ம் கேரியும், ஹென்றி மார்டினும் உண‌ர்ந்துசெய‌ல்ப‌ட‌ சீர்திருத்த‌ திருச்ச‌பையின் முத‌ல் மிஷ‌ன‌ரியான‌ சீக‌ன்பால்க் அஸ்திபார‌ம் போட்டார் என்றால் மிகையாகாது.

3. ம‌க்க‌ளின் ம‌ன‌நிலை குறித்து முழுமையான‌ த‌க‌வ‌ல்க‌ளின் அடிப்ப‌டையில் தான் ந‌ற்செய்தி அறிவிக்க‌ப்ப‌ட‌வேண்டும்.

இந்த‌ கொள்கை ம‌க்க‌ளின் ந‌ம்பிக்கைக‌ளையும் ப‌ழ‌க்க‌ வ‌ழ‌க்க‌ங்க‌ளையும் ந‌ன்கு ஆராய்ந்து ப‌டிக்க‌அடிகோலிட்ட‌து.

இந்த‌ ச‌ம‌ய‌த்தை அவ‌ர் ஆழ்ந்து ப‌டித்த‌தின் விளைவாக‌ ம‌ல‌பார் தேவ‌ர்க‌ளின் வ‌ம்ச‌வ‌ர‌லாறு(1867) என்ற‌ நூலை எழுதினார்.

இந்துக்க‌ளின் ச‌ம‌ய‌ச் ச‌ட‌ங்குக‌ளைக் குறித்து இந்து பூசாரிக‌ளோடுஉரையாடி இந்து ம‌த‌த்தைக் குறித்த‌ செய்திக‌ளை நுட்ப‌மாக‌ அறிந்து கொண்டார்.

அவ‌ர‌து மிஷ‌ன‌ரிக்கொள்கைக‌ளை அன்றைய‌ முஷ‌ன் நிர்வாக‌க் குழு ஏற்று மெச்சாவிடினும் இன்று இதே மிஷ‌ன‌ரிக்கொள்கைக‌ள் அனைவ‌ராலும் ஏற்று போற்றுத‌ற்குரிய‌தாய் அமைந்துள்ள‌து.

4. த‌னி ம‌னித‌ன் ம‌ன‌மாற்ற‌ம‌டைந்து இர‌ட்சிக்க‌ப்ப‌ட‌ வேண்டும் என்ப‌து அவ‌ர‌து குறிக்கோளாக‌ அமைந்த‌து:

கும்ப‌லாக‌ அல்ல‌து குழுவாக‌ கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்ட‌ நிக‌ழ்ச்சி சீக‌ன்பால்க் கால‌த்தில் இல்லை.எனினும் சீக‌ன்பால்க் செய்த‌ ப‌ணியினால் ப‌ய‌ன்பெற்றோர் வேறு எண்ண‌ங்க‌ளோடு கிறிஸ்த‌வ‌த்தை ஏற்றுக்கொள்ள‌ முன் வ‌ந்த‌து பிர‌ச்சனையாயிருந்த‌து.

அவ‌ர் செய்த‌ ச‌முதாய‌ப் ப‌ணியின் கார‌ண‌மாக‌ ம‌க்க‌ள் பெய‌ர‌ள‌வில் கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ளாக‌ மாறாத‌ப‌டிக்கு க‌வ‌னித்துக்கொண்டார். கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ளாய் மாற‌விரும்புவோருக்கு நிய‌ம‌ன‌ங்க‌ள் வைத்தார். என‌வே உண்மை ம‌ன‌மாற்ற‌ம் கொண்டோரே கிறிஸ்த‌வ‌ராயின‌ர்.

இந்த‌ கொள்கையைப் பின்ப‌ற்றி திருச்ச‌பை இந்திய‌ம‌ய‌மாக்க‌ப்ப‌ட‌ முன்னோடியாக‌ இருந்தார். இந்த‌க‌ண்ணோட்ட‌த்துட‌ன் ஸ்த‌ல‌ ம‌க்க‌ளை போத‌க‌ அருட்ப‌ணிக்கும் ஆசிரிய‌ர் ப‌ணிக்கும் ப‌யிற்றுவிக்க‌ ப‌யிற்சிநிறுவ‌னங்க‌ளை நிறுவினார்.

மிஷ‌ன் ஆர‌ம்பித்து மூன்றே ஆண்டுக‌ளில் ஸ்த‌ல‌ ப‌ணியாள‌ர்க‌ளை போத‌க‌ராய்அபிஷேக‌ம் ப‌ண்ண‌ அதிகார‌ம் த‌ர‌ வேண்டும் என்று மிஷ‌ன் நிர்வாக‌ குழுவிற்கு ப‌ரிந்துரைச் செய்தார்.

இந்த‌ நுண்ண‌றிவை பின்ன‌ர் வ‌ந்த‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ள் பின்ப‌ற்றி இந்திய‌ ம‌ய‌மாக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ திருச்ச‌பையை நிலைநாட்டினர்.

ச‌ம‌ய‌ க‌லாச்சார‌த்தை குறித்த‌ கூர் உண‌ர்ச்சித் திற‌ன்:


1. சீக‌ன்பால்க்கிற்கிருந்த‌ கூர் உண‌ர்ச்சித் திற‌ன் ம‌க்க‌ளின் மொழியைக் க‌ற்க‌ வைத்த‌து.

சீக‌ன்பால்க்கின் கைவ‌ச‌ம் கிடைத்த‌ ரோம‌ன் க‌த்தோலிக்க‌ மிஷ‌ன‌ரியின் த‌மிழ் இல‌க்க‌ண‌ ப‌ழைய‌தோர் புத்த‌க‌ம் த‌மிழ் இல‌க்க‌ண‌த்தின் விதிக‌ளை அறிந்திட‌ உத‌விய‌து.

சாதார‌ண‌ ந‌டைமுறை மொழியைக் க‌ற்றுகொள்வ‌தோடு திருப்திய‌டையாம‌ல் சாஸ்திரிய‌ த‌மிழையும் செய்யுளையும் தூய‌ த‌மிழையும் க‌ற்றார்.

அவ‌ர் க‌ற்ற‌ த‌மிழ் மொழி ந‌ற்செய்தியை தீர்க்க‌மாக‌ பிர‌ச‌ங்கிக்க‌வும் ந‌ன் முறையில் திரும‌றையை த‌மிழாக்க‌ம்செய்ய‌வும் உத‌விய‌து.

அவ‌ர் ம‌க்க‌ள் பேசிய‌ மொழியை பேசிய‌ப‌டியால் அவ‌ர் தெருக்க‌ளில் தோன்றினாலும்,வ‌ய‌ல் வெளிக‌ளில் இருந்தாலும் நூற்றுக்க‌ண‌க்கானோர் அவ‌ரைச் சூழ்ந்து கொண்டு அவ‌ருக்கு ம‌ரியாதைஅளித்து அன்பை ப‌கிர்ந்து கொண்ட‌ன‌ர்.

ப‌ல‌த‌ர‌ப்ப‌ட்ட‌ த‌மிழ் இல‌க்கிய‌ங்க‌ளை அவ‌ர் சேக‌ரித்து ம‌க்க‌ளின்க‌லாச்சார‌த்தையும் ப‌ழ‌க்க‌ வ‌ழ‌க்க‌ங்க‌ளையும் ஆராய்ந்தார்.

2. சீகன்பால்க்கிற்கு இருந்த கூர் உணர்ச்சி திறன் மக்களின் குறிப்பாக இந்து மக்களின் நம்பிக்கையும்சடங்காச்சாரங்களையும் அறியும்படி செய்தது.

இந்தியாவை அவர் அடந்ததும் தன் அருட்பணி நற்பலனளிக்கமக்களைக் குறித்து நன்கு புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை உணர்ந்தார்.

இந்திய மக்களைக் குறித்த அறிவு,அவர்களுடைய ஆன்மீக அனுபவங்கள் பாரம்பரியங்கள், வேதங்கள், மெய்ஞானம், விஞ்ஞானம்முதலியவற்றை அவர்கள் எழுதிய வரலாற்றிலிருந்து அறிந்து கொள்ள பெரிதும் முயன்றார்.

இதைச் சர்வரச்செய்யும்படி பிரநிதிப்படுத்தும் பெருமக்களோடு நேரடியாகவும் கடித மூலமும் தொடர்புகொண்டு கற்றுஅறிந்துகொண்டார்.

3. சீகன்பால்க்கிற்கிருந்த கூர் உணர்ச்சி திறன் பல ஸ்தல கலாச்சார வழக்கங்களை எடுத்துகிறிஸ்தவத்திற்கேற்ப மாற்றங்களை செய்ய உதவியது.

சீகன்பால்க் நல்ல வரம் பெற்ற இசை ஞானியாக இருந்தபடியால் துவக்கத்திலிருந்தே இந்திய திருச்சபையைநன்றாக பாடல் பாடும் திருச்சபையாக மாற்றியிருந்தார்.

இந்தியாவுக்கே உரித்தான கதாகலாச்சேபம்முறையைக் கூட நற்செய்தி அருட்பணியில் புகுத்தியிருந்தார். சில நல்ல வழக்கங்களை எடுத்துகிறிஸ்தவத்திற்கு தேவையான மாற்றங்களைச் செய்து பயன்படுத்தினார்.

திருமணத்தில் மணப்பெண்கள்இந்திய முறைப்படியே தங்களை உடுத்தி அலங்கரித்துக்கொண்டு தெருவில் ஊர்வலம் வந்தனர்.

கிறிஸ்தவரல்லாதோர் திருமணத்தை வெகு விமரிசையாக கொண்டாட மிகுந்த கடன்படுவதை பார்த்தசீகன்பால்க் கிறிஸ்தவ திருமணங்கள் வீண் செலவுகளைத் தவிர்த்து ஆடம்பரமின்றி நடந்திடஅறிவுறுத்தினார்.

அடக்க ஆராதனையும் அவ்வண்ணமே மிகுந்த மரியாதையுடன் செய்யப்பட்டது. துக்கப்படும் கிறிஸ்தவகுடும்பத்துடன் திருச்சபையார் இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துக்கொண்டனர்.

அனைவரும் அவ்வில்லத்திற்கு வந்துசற்று அமர்ந்தபின்பு பாடல்கள் பாடி ஜெபித்தனர். தேவனுடைய வார்த்தையைக் கொண்டு துக்கத்திலுள்ள மக்களைஆறுதல்படுத்தினர்.

ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்பட்ட நேரத்தில் பல மாதங்கள் கிறிஸ்தவ போதனைப் பெற்றபுறமதஸ்தர் கிறிஸ்துவின் பேரில் தங்களுக்கிருந்த விசுவாசத்தை வெளிப்படையாக அறிவித்து இந்து மதத்தைவெறுத்து ஒதுக்கினர்.

ஜாதி அமைப்பை பொறுத்த மட்டில் தேவனுடைய வார்த்தை மக்கள் மனதில் கிரியைச் செய்வதையே சீகன்பால்க்நம்பினார்.

பொறுமையான போதனையினாலும் பயிற்சியினாலும் தேவனுக்குச் சித்தமான வேளையில் இந்தஏற்றத்தாழ்வு திருச்சபையிலிருந்து மறைந்துவிடும் என நம்பினார்

இவ்விதமாக இந்திய மயமாக்கப்பட்டதிருச்சபை இந்தியாவில் உருவாக சீகன்பால்க் பல முயற்சிகள் எடுத்தார்.

இளமை மரணம்:

மிஷன் செயலர் வென்ட்(Went) சீகன்பால்க்கை பல இன்னல்களுக்குள்ளாக்கினார். அவருக்கு சீகன்பால்க்கின்மேல் நம்பிக்கையில்லாத்தால் பணம் அனுப்புவதையும் நிறுத்திவிட்டார்.

இது மிஷனரிப்பணியை சீகன்பால்க் தொடர்ந்துசெய்ய முடியாதபடி செய்தது. இதனால் ஏற்பட்ட மனச்சோர்வு அவரது அனைத்து மாமிச பெலத்தையும் குன்றச்செய்தது.

இதன் விளைவாக மிஷன் நிர்வாகக் குழு செயலரால் தொடர்ந்து வந்த நெருக்கடிகளை அவரால்சமாளிக்க முடியாமற் போயிற்று.

எனவே ஐரோப்பா சென்று இந்த பிரச்சனைகளை ஒரு முடிவுக்கு கொண்டுவரவும் தனது சரீர ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தவும் விரும்பினார்.

ஆனால் அவரது சரீர பெலன் மிகுந்தமனச்சோர்வினால் குன்றிவிடவே மிகவும் நோய்வாய்ப்பட்டு படுக்கையிலானார்.

நாளுக்கு நாள் அவரது பெலவீனம்அதிகரிக்கவே ஐரோப்பா செல்லும் திட்டத்தை கைவிட்டார். தனது வாழ்வை கர்த்தரின் சித்தத்திற்குஒப்புக்கொடுத்தார்.

"இப்படிப்பட்ட வேதனைகளை நான் பொறுமையோடு ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நான் சுவிசேஷப்பணிக்கு தொண்டு புரிய எப்படியாவது ஆண்டவர் எனக்கு உதவி அனுப்புவார் என்று உறுதியாய் நம்புகிறேன்.

இருப்பினும் எல்லாவற்றிலும் அவரது திருவளச் சித்தமே செய்யப்படுவதாக."

1719, பிப்ரவர் 23 ம் நாள் தமிழ் திருச்சபையோரைத் தன்படுக்கையைச் சுற்றிலும் கடைசியாக கூட்டி கர்த்தருக்கு முன்பாக உண்மையாய் நடந்திட அறிவுரை கூறினார்.

திடீரென தனது கண்களுக்கு முன்பாக தனது கைகளை வைத்து "என் கண்களுக்கு முன்பாக இது மிகவும் பிரகாசமாய்த் தெரிகிறது,

இது சூரியன் என் முகத்தில் பிரகாசிப்பதைப் போலிருக்கிறது" என்று கூறினார். அதன்பின் அவரது இறுதி விருப்பமாக "இயேசு கிறிஸ்து என் அரண்" என்ற பாடலின் மெட்டு பியானோவில் வாசிக்கப்பட்டபோது அவர் நித்திய ஓய்வுக்குள் பிரவேசித்தார்.

இப்படியாக ஜெர்மனியிலிருந்த தன் நண்பனுக்கு முன்னர் எழுதியிருந்தது போல தனது சாட்சியை இரத்தத்தினால் முத்திரையிட்டார்." இளவயதாகிய 36 லேயே தனது உயிரை விட்டார்.

சீகன்பால்க்கின் வாழ்க்கை மற்றும் மிஷனரிப் பணியிலுருந்து அறிந்து கொள்ளும் பாடங்கள்:

1. மிஷனரிப் பணியில் சீகன்பால்க்கிற்கு முழு அர்ப்பணமும் அசைக்க முடியாத தீர்மானமும் இருந்தது.

அவரது ஆரோக்கியமற்ற உடல் நிலையிலும் கொடும் வெப்ப சீதோஷ்ண நிலையிலும் தமது திறமைக்கு மிஞ்சி அவர் உழைத்தார்.

அவருக்கு வாழ்க்கை மற்றும் பணிக்கான குறிக்கோள்களும் நோக்கமும் இருந்தன. இந்த குறிக்கோளை அடைய எந்த வித தியாகமும் செய்ய தயாராயிருந்தார்.

2. தேவனில் அவருக்கு முழு நம்பிக்கையிருந்தது.

சிறையில் கூட பவுல் அப்போஸ்தலனைப் போன்று பாடல் பாடி ஜெபித்து, காவலர்களுக்கு மிகுந்த ஆத்மீக தாகத்தையும் நல்லெண்ணத்தையும் ஏற்படுத்தினார்.

3. தேவனுடைய வார்த்தையில் அவருக்கு பேரவா இருந்தது. அவரது அன்றாட அலுவலிலே வேத வாசிப்பும்,தியானமும், முக்கிய இடத்தை வகித்தது.

தேவனுடைய வார்த்தையைப் படித்ததோடு மற்றவர்களுக்கும் அதனைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

4. கிறிஸ்துவைப் போன்று அவர் வாழ்ந்த தூய வாழ்க்கை இந்தியர்களை அதிகமாக கவர்ந்தது.

இவர் வியாபாரம் செய்து மக்களை ஏமாற்றி வாழ்ந்த மற்ற ஐரோப்பியர்களைப் போல நெறித் தவறி வாழாமல் அனுதினமும் பரிசுத்தமாய் வாழ்ந்தார் என்பதை மக்கள் விரைவில் க‌ண்டுகொண்ட‌ன‌ர்.

ஒழுக்க‌ம் த‌வ‌றி வாழ்ந்த‌ ஐரோப்பிய‌ரின் ம‌த்தியில் சீக‌ன்பால்க் விந்தைத‌ரும் அள‌வில் தூய‌ நெறிக‌ளோடு சாட்சியாக‌ திக‌ழ்ந்தார்.

5. சீக‌ன்பால்க் மிக‌வும் க‌ட்டுப்பாடான‌ வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். அதிகாலை தொட‌ங்கி இர‌வு வ‌ரை அனுதின‌ நிக‌ழ்ச்சி நிர‌ல்க‌ளை வ‌குத்து செய‌ல்ப‌ட்டார்.

ஒரு ம‌ணித்துளி கூட‌ வீணாக‌ செல‌வ‌ழித்த‌து கிடையாது. இப்ப‌டிப்ப‌ட்ட‌ க‌ட்டுப்பாடான‌ வாழ்க்கை வாழ்ந்த‌ப‌டியால்தான் குறுகிய‌ கால‌ம் வாழ்ந்த‌ போதிலும் பெரிய‌ காரிய‌ங்க‌ளை ஆண்ட‌வ‌ருக்காக‌ சாதித்தார்.

"எவ்வ‌ள‌வு கால‌ம் வாழ்கிறோம் என்ப‌து முக்கிய‌ம‌ல்ல‌; எப்ப‌டி வாழ்கிறோம் என்ப‌தே முக்கிய‌ம்" என்ற‌ உண்மையை அனுப‌வ‌மாக்கினார்.

6. அவ‌ர் ஓர் எளிய‌ வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். உண‌வு ப‌ழ‌க்க‌த்திலும் ஏனைய‌ வாழ்க்கை முறையிலும் எளிமையை க‌டைப்பிடித்தார்.

7. விக்கிர‌க‌ வ‌ண‌க்க‌த்தை அதிக‌மாக‌ வெறுத்தார். இந்திய‌ர்க‌ள் குறிப்பாக‌ த‌மிழ‌ர்கள் விக்கிர‌க‌ வ‌ண‌க்க‌த்தை விட்டுவிட்டு உண்மையான‌ ஜீவ‌னுள்ள‌ தேவ‌னை வ‌ண‌ங்க‌ வேண்டுமென‌ ஜெபித்தார். அத‌னை போதித்தார்.


8. த‌ன‌க்கு விரோத‌மாக‌ மிஷ‌ன‌ரிப் ப‌ணித்த‌ள‌த்திலும் வீட்டிலும் புற‌ம‌த‌த்தின‌ர்க‌ளாலும் பெய‌ர் கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ளாலும் மிஷ‌ன‌ரி நிர்வாக‌த்தாலும் வ‌ந்த‌ பாடுக‌ளை, நிந்தைக‌ளை, உப‌த்திர‌வ‌ங்க‌ளை உறுதியோடும், அச்ச‌மின்றியும், தியாக‌ உள்ள‌த்தோடும், தீர்க்க‌மான‌ ம‌ன‌துட‌னும் ச‌ந்தித்தார்; அத‌னை ச‌கித்தார்.


9. ப‌ல‌வித‌ தேவைக‌ளோடு இருந்த‌ ஏழைத் த‌மிழ் ம‌க்க‌ளின் மேல் அவ‌ருக்கு ஆழ்ந்த‌ ம‌ன‌துக்க‌மிருந்த‌து. என‌வே ந‌ற்செய்தியை அறிவிப்ப‌தோடு நின்றுவிடாம‌ல், ச‌மூக‌சேவைச் செய்வ‌திலும் த‌ன்னை ஈடுப‌டுத்திக் கொண்டார்.

இவ்வாறு ந‌ற்செய்தி அறிவிப்புக்கும், ச‌மூக சேவைக்கும் ச‌ம‌ இட‌த்தை அளித்தார்.

10. ம‌க்க‌ளின் க‌லாச்சார‌த்தையும் ச‌ம‌ய‌த்தையும் கூர் உண‌ர்ச்சித்திற‌னால் முழுமையாக‌த் தெரிந்து கொண்டு,கிறிஸ்த‌வ‌த்திற்கு ஒத்த‌வைக‌ளை ஏற்றுக்கொள்கின்ற‌ இன்றைய‌ மிஷ‌ன‌ரிக‌ளின் முய‌ற்சிக்கு அவ‌ர் ஒரு முன் மாதிரியாக‌த் திக‌ழ்ந்தார்.

ந‌ற்செய்தியை அறிவிக்கும் முறைமைக‌ளை இந்திய‌ மையமாக்குவ‌திலும் சூழ்நிலைக‌ளுக்கேற்ப‌ மாற்றிய‌மைப்ப‌திலும்‌ முன்னோடியாயிருந்தார்.

இந்திய‌ ஆன்மீக‌ க‌லாச்சார‌த்தில் சுவிசேஷ‌த்தை மிக‌வும் ப‌ய‌ன் த‌ரும் வ‌கையில் பரப்ப கையாண்ட செயல் முறைகள் இன்று நாம் பின்பற்ற தகுந்த மாதிரிகளாய் அமைந்துள்ளன.

தமிழ்மொழியைக் கற்பதிலும் தமிழ் இலக்கியங்களை பயிலுவதிலும் அவர் காட்டிய ஆர்வமும் அவரது கலாச்சார கூர் உணர்ச்சித்திறனுக்கு எடுத்துக்காட்டு.


11. இந்தியாவில் சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்பட வேண்டுமானால் அது வெற்றிடத்தில் பிரசங்கிக்கப்பட முடியாது என்பதை உணர்ந்தார்.

எனவே யார் மத்தியில் பிரசங்கிக்கும்படி மிஷனரி அனுப்பப்பட்டிருக்கிறாரோ அவர்களின் சிந்தனை, எண்ணம், மற்றும் உலகியல் கண்ணோட்டம் போன்றவற்றை நன்கு அறிந்து அதற்கேற்றார்போல் நற்செய்தியை அறிவிக்க வேண்டும் என்ற உண்மையை சீகன்பால்க் நமக்கு உணர்த்த

பதிமூன்று ஆண்டுகள் இந்தியாவில் பெருஞ்சேவைச் செய்த பின்பு 1719‍ம் ஆண்டில் தனது 36 ம் வயதில் சீகன்பால்க் மறுமைக்குள் சென்றார்.

மிகுந்த நெருக்கங்கள், கஷ்டங்கள் மத்தியிலும் மிக குறுகிய காலகட்டத்தில் அவர் கிறிஸ்துவுக்கு இந்திய மண்ணில் சாதித்த சாதனைகளை நாம் படிக்கும் போது அவைகள் நம்மை ஆச்சரியப்பட வைக்கின்றன.

இந்த பூவுலகில் குறிப்பாக இந்தியாவில் கர்த்தரின் இராஜ்ஜியம் பரம்பிட நம்மை மிஷனரிப் பணிக்கு அர்ப்பணித்து ஆழமாக ஈடுபட இந்த ஆழ்ந்த ஆய்வு நம்மை அழைக்கிறது.

part- 1  https://youtu.be/rTrBjq53GRs

part- 2 https://youtu.be/DkbFuhY8_R8

part- 3 https://youtu.be/5gtGvDF3lUc

-RGM